Pogórza Karpackie. Podróże i turystyka kwalifikowana, jako propozycja ciekawego wypoczynku aktywnego. Krajowe oraz odległe wyprawy Trekkingowe.

 

Tymowa - kościół drewniany i dwór z drzewami

Pretekstem do skreślenia tych słów stał się fragment książki Bolesława Wieniawy Długoszowskiego p.t. "Wymarsz i inne opowiadania", Wa-wa 1992., w którym autor wspomina o tej miejscowości.
Okazało się, że ten znany z bujnej drogi życiowej wpierw lekarz, potem żołnierz, adiutant Józefa Piłsudskiego, a na końcu dyplomata, związany był z nią więzami rodzinnymi. Pod koniec lat 90-tych XIX w. przebywał w Tymowej dość często goszcząc w dworku swojej babci Teofily Udrańskiej. Wspomina wieś następująco:

"Urocza była ta Tymowa, zagubiona wśród leśnych wzgórz, z czterema rosochatymi, czerwienopiennymi sosnami na rozstaju dróg przed dworem. Ocieniającymi kamienna figurę przedziwnie zatroskanego Chrystusika, wyciosanego pobożną lecz niezdarną ręką miejscowego artysty, uroczy był i dworek drewniany, w skromne, letnie dni upojnie żywicą pachnący, a już najbardziej uroczy był stary kościółek modrzewiowy o dachu spadzistym, z szerokim okapem i typowym podsieniem dokoła."

Skierujmy się zatem ku owym budowlom, o których wspomina Długoszowski.  
Nieopodal skrzyżowania z drogą do Iwkowej  stoi drewniany kościół p.w. św. Mikołaja Biskupa, zbudowany w 1764 r. W 1913 r. został powiększony przez przedłużenie jego nawy, zaś w 1975 r. przeszedł gruntowne odnowienie. Jest to obiekt drewniany, zrębowy o trójczęściowej konstrukcji nawy i nieco niższym prezbiterium zamkniętym trójbocznie. Do bryły kościoła przylegają dwie kruchty wejściowe oraz zakrystia i tzw. skarbiec. Kościół jest szalowany deskami, dach typu siodłowego, dwuspadowy, nad prezbiterium zaś wielopołaciowy, całość pokryta jest blachą. Na kalenicy dachu wznosi się barokowa sygnaturka z latarnią. Nawę świątyni otaczają otwarte, ozdobne soboty. Kościół objęty jest Małopolskim Szlakiem Architektury Drewnianej.
Jako ciekawostkę należy odnotować fakt namalowania w latach 80-tych XIX w. kościoła w Tymowej w technice akwareli przez Marię Teresę Ledóchowską. Późniejsza błogosławiona (1975 r.), mieszkała podówczas we dworze w Lipnicy Dolnej.
Nie znajdziemy natomiast starego, drewnianego dworu, ten bowiem został rozebrany, a nowi właściciele wystawili już obiekt murowany. Jest to budowla o stylu pseudoklasycystycznym z kolumnowym portykiem od frontu. Ostatnim właścicielem dworu była Irena Kurtz, wnuczka barona Jana Goetza (tego od browaru w Okocimiu). Po roku 1945 dworek stał się własnością Lasów Państwowych i do dziś tej instytucji służy. Pozostałością starego kompleksu dworskiego jest natomiast drewniany spichlerz z połowy XIX w. z dwoma pomieszczeniami. Budynek posadowiony jest na kamiennej podmurówce, nakrywa go długi dwuspadowy dach wystający poza ścianę frontalną. Od tej strony podparty jest słupami, co tworzy klasyczne podcienie na całej jej długości. Po obydwu stronach drogi prowadzącej do zespołu dworskiego rozciąga się stary park z okazałymi lipami, dębami, grabami i modrzewiami. Kilka z nich zostało uznanych za pomniki przyrody. Park został założony w połowie XIX w. jako park krajobrazowy, w nim to właśnie stał dworek babki Wieniawy Długoszowskiego Teofili.

Czesław Anioł

  Historia artykułu:

data utworzenia:  2013-07-17 14:03

data publikacji:  2013-07-17 14:04

data modyfikacji: 2013-07-17 14:05

szukasz kontaktu: contact form

© 2007-2019 Pogorza.PL

zgłoś błąd: error on the side

statystyka od luty 2008 => | all: 2375783 | unique: 1240578 | interest: 1.92 (47.78%) |

kod strony generowano (sekundy): 0.64631      min: 0.124731      max: 0.88248      średnia: 0.697161