Ponad rok trwały badania farmaceutyczne mające na celu zastosowanie ropy naftowej bezpośrednio w medycynie. Na zlecenie właściciela apteki w Lwowie próby nad wykorzystaniem ropy naftowej jako bazy dla leków prowadził między innymi Ignacy Łukasiewicz. Z wielomiesięcznych prób destylacji ropy nie otrzymywano produktu dającego się zastosować w realny sposób w medycynie. Nie widząc więc realnych szans prowadzący badania Piotr Mikolasch rezygnuje, tym samym projekt przejmuje Jan Zeh i Ignacy Łukasiewicz.
Rozpoczęte przez Piotra Mikolascha w 1852 roku badania farmaceutyczne na bazie ropy naftowej nie odnoszą pożądanego efektu. Mikolasch rezygnuje po około roku i przekazuje dalsze badania Janowi Zeh i Ignacemu Łukasiewiczowi. Pierwszymi efektami dalszych destylacji i prac konstrukcyjnych było nowatorskie, wydajniejsze oświetlenie witryny wystawowej w aptece "Pod Złotą Gwiazdą" we Lwowie. Łukasiewicz wspólnie z Adamem Bratkowskim zmienił konstrukcje lampy olejowej i przystosował ją do paliwa powstałego z jego badań. Tym paliwem była Nafta, która stała się pierwowzorem współczesnego przemysłu petrochemicznego.
24 października 2007 roku na międzynarodowych targach turystycznych "Tour Salon 2007" w Poznaniu Polsko-Ukraiński projekt "Szlak Naftowy" został uznany za jeden z najlepszych produktów turystycznych w Polsce. Nagrodę odebrali członkowie grupy partnerskiej, która go tworzy i promuje.
Główna nitka "Szlaku Naftowego" prowadzi drogami publicznymi przyjmując tym samym charakter turystyki zmotoryzowanej. Prowadzi od Jasła przez tereny Pogórza Karpackiego na Ukrainę do miast Drohobycz i Lwów. Od głównej osi szlaku wytyczone są trasy rowerowe i piesze o charakterze pętli. Tym samym podróżując samochodem po terenach Pogórza Karpackiego można organizować postoje, przesiadając się na rower lub udać się na pieszą wycieczkę. Niewątpliwie jest to bardzo udany projekt turystyczny, mający na celu promowanie mało znanych regionów województwa Podkarpackiego. Dzięki zorganizowanym na trasie szlaku skansenom można obrazowo zapoznać z ciekawą historią początków światowego przemysłu petrochemicznego.
Na trasach "Szlaku Naftowego" możemy między innymi zobaczyć:
Powiat krośnieński
- Bóbrka (muzeum przemysłu naftowego),
- Jedlicze
Powiat sanocki
- Zarszyn (magazyn glikolu i metanolu do eksploatacji gazu ziemnego),
- Strachocina (podziemny magazyn gazu, zagospodarowanie dawnej kopalni)
- Sanok (ekspozycja obiektów przemysłu naftowego z XIX/XX wieku),
- Tyrawa Solna (zachowana infrastruktura kopalni),
- Wielopole (budynki przemysłowe, kotłowania, poczekalnia dla pracowników).
Po więcej informacji szczegółowych odsyłamy do oficjalnego serwisu internetowego:
"Szlak Naftowy"(www.beskidniski.org.pl/szlaki/naftowy/szlak_naftowy.htm)
"Ten płyn to przyszłe bogactwo kraju,
to dobrobyt i pomyślność dla jego mieszkańców,
to nowe źródło zarobków dla biednego ludu
i nowa gałąź przemysłu, która obfite zrodzi owoce." Ignacy Łukasiewicz, 1854 rok
Obecnie jest poddawana dyskusji ogólno-przyjęta wielkość zasług Ignacego Łukaszewicza jako prekursora przemysłu naftowego w skali światowej jak i polskiej. Natomiast podkreśla się znaczenie badań i odkryć między innymi Józefa Heckera, Abrahama Pineo Gesnera, czy Jana Zeha. W przyszłości postaramy się poruszyć dokładniej temat pierwszych znaczących badań i odkryć w dziedzinie przeróbki ropy naftowej.
Joseph Wilson Swan w 1878 roku zbudował użyteczną postać obecnej żarówki.
Była to pierwsza żarówka mająca praktyczne zastosowanie w domach angielskich.
Patent Josepha Swana został skopiowany i udoskonalony przez Thomasa Alve Edisona.
Opracowanie Pogorza.PL źródła:
1. Serwis internetowy BeskidNiski.ORG.PL 2. Academia Medica Gedanesis 3. Radio Rzeszów 4. Encyklopedia Wikipedia
