Pogórza Karpackie. Podróże i turystyka kwalifikowana, jako propozycja ciekawego wypoczynku aktywnego. Krajowe oraz odległe wyprawy Trekkingowe.

 

Skamieniałe Miasto w Ciężkowicach

Rezerwat "Skamieniałe Miasto" położony jest na Pogórzu Ciężkowickim. Został on objęty ochroną już w 1931 roku jako zabytek przyrody, a w 1974 roku jako rezerwat przyrody nieożywionej. Obejmuje północno-zachodnie stoki wzniesienia noszącego nazwę "Skała", zajmując powierzchnię około 15ha.

Zaglądaj częściej do serwisu turystycznego o Skamieniałym Mieście www.skamienialemiasto.pl.


Decydującą rolę w utworzeniu rezerwatu odegrał nieżyjący już dr Włodzimierz Tomek - leśnik, przyrodnik, myśliwy, działacz na rzecz ochrony przyrody okolic Ciężkowic, założyciel Muzeum Przyrodniczego w Ciężkowicach.

"Skamieniałe Miasto" to rezerwat geologiczny, w którym głównym przedmiotem ochrony są malownicze skałki zbudowane z piaskowca nazywanego ciężkowickim. Skałki te posiadają oryginalne kształty - można w nich odnaleźć starodawne miasto z ratuszem, warowniami, basztą i kościołem, oraz zaklęte w kamień postacie ludzi i zwierząt: czarownicę, cygankę, żółwia, borsuka, itp.

O powstaniu "Skamieniałego Miasta" krąży wiele podań i legend - jedna z nich mówi, że dawny gród skamieniał, ponieważ jego mieszkańcy prowadzili rozwiązły tryb życia. Właściwie z każdą ze skałek wiąże się odrębna legenda: "Czarownica" to dawny budynek więzienia, "Warownie" inaczej "Sowy" miały ponoć pilnować wejścia do legendarnego grodu, "Borsuk" to skamieniały rycerz - skąpiec, a "Skałka z krzyżem" to kościół przegrany przez proboszcza w kości na rzecz diabła.


Geneza Skałek:
  Formy skałkowe w Karpatach fliszowych spotyka się rzadko, tylko w obrębie niektórych kompleksów skalnych. Utwory te, to głównie gruboławicowe, gruboziarniste piaskowce i zlepieńce, charakteryzujące się zmienną ilością i nierównomiernym rozmieszczeniem spoiwa. Występujące w rezerwacie utwory to piaskowce ciężkowickie. Osadziły się one pierwotnie jako luźny materiał w basenie morskim w okresie trzeciorzędu. Materiał ten dzięki diagenezie przeobraził się w skałę zwięzłą. Podczas diagenezy w miejscach gdzie ilość spoiwa była większa utworzyły się formy konkrecyjne (dzisiejsze skałki), które tkwiły w obrębie słabo spojonych osadów. W ten sposób już podczas przeobrażania osadu luźnego w zwięzły, na dnie basenu morskiego powstały naturalne strefy, z których w późniejszym okresie wymodelowane zostały formy skalne.
  Następnie ruchy górotwórcze spowodowały wyniesienie, przemieszczenie i sfałdowanie fliszowych utworów skalnych. Ostateczne modelowanie powierzchni skałek przypadło na okres polodowcowy i trwa do dziś. Głównymi czynnikami, które kształtowały i nadal kształtują ich powierzchnię są procesy wietrzenia i erozji.
  Na trasie wędrówki przez rezerwat (niebieski szlak turystyczny) znajdują się najciekawsze i najatrakcyjniejsze formy skalne charakteryzujące się nie tylko okazałymi wymiarami i oryginalnymi kształtami (baszty, ambony, platformy, grzędy i grzyby skalne, progi, nawisy), ale również interesującymi strukturami sedymentacyjnymi piaskowców (różne typy warstwowań), mikrorzeźbą powstałą przy udziale procesów wietrzeniowych (struktury komórkowe, struktury arkadowe, powłoki cementacyjne). Na powierzchni skałek można obserwować zachodzące obecnie procesy wietrzenia prowadzące do powolnego rozpadu skałek.


Flora:
Roślinność rezerwatu jest - poza stromymi zboczami skał - leśna. Skałki w rezerwacie porasta częściowo roślinność zielna, krzewy i drzewa. Na szczególną uwagę zasługują pojedyncze skarłowaciałe sosny porastające szczytowe partie niektórych skałek. Na obszarze rezerwatu występuje głównie las mieszany sosnowo-dębowy.

W warstwie podszytu znaleźć można:
  - leszczynę,
  - kruszynę pospolitą,
  - jałowiec pospolity,
  - jarząb pospolity.

W runie występują między innymi:
  - konwalijka dwulistna,
  - orlica pospolita,
  - skrzyp leśny,
  - fiołek leśny,
  - borówka czarna.

Z chronionych gatunków roślin na terenie rezerwatu występują:
  - bluszcz pospolity,
  - kopytnik pospolity,
  - paprocie: paprotka zwyczajna, podrzeń żebrowiec,
  - widłaki: goździsty, jałowcowaty, wroniec widlasty,
  - storczyki: podkolan biały, storczyk szerokolistny, storczyk plamisty, gnieźnik leśny.
  - porosty naskalne: kruszownica szorstka, wzorzec geograficzny.

Do osobliwości zaliczyć należy występowanie cebulicy dwulistnej. Bardzo bogata jest lista grzybów, mszaków i wątrobowców. W otoczeniu skałek, lub na spłaszczeniach w ich szczytowych partiach pojedynczo lub w grupach rosną sosny. Pojedyncze, skarłowaciałe, krępe sosny rosnące na szczytach niektórych skałek, nadają rezerwatowi swoiste piękno.


Fauna:
Z uwagi na stosunkowo niewielką powierzchnię rezerwatu i znaczną penetrację terenu przez turystów, największymi ssakami, które tu występują są lisy, zające i wiewiórki. Gniazdują licznie ptaki, a wśród owadów uwagę zwracają motyle rzadkie i chronione:
  - zmrocznik oleandrowiec,
  - niestrzęp głogowiec,
  - paź królowej,
  - witeź żeglarz,
  - mieniaki: tęczowiec i strużnik,
. . . a także chrząszcze: jelonek rogacz, majka lekarska i zwiastujący wg wierzeń ludowych rychłą śmierć - pokątnik złowieszczek. Liczne są również pożyteczne chrząszcze z rodziny biegaczy i z rodziny tęczników oraz chronione i odgrywające ogromną rolę w zapylaniu roślin trzmiele.


Jedynym miejscem w rezerwacie, gdzie można rozpalić ognisko jest "Wąwóz Harcerzy", a jedyną skałką, na której szczyt wolno wchodzić jest "Skałka z krzyżem". Na terenie całego rezerwatu obowiązuje zakaz wspinania się na skałki !!!

W bezpośrednim sąsiedztwie rezerwatu znajduje się ponadto pomnik przyrody "Wodospad" - skalisty, malowniczy wąwóz długości ok. 40 m i szerokości do ok. 4 m. Kończy się on pionową ścianą o wysokości kilkunastu metrów, po której spływa woda ze źródła potoku znajdującego się powyżej. Woda spływając rozpryskuje się na skalnym stopniu i kaskadowo spada na dno wąwozu.
Według legendy miejsce to było siedzibą zbójców, którzy napadali na przejeżdżające pobliskim traktem wozy kupieckie. Tutaj gromadzili zrabowane podróżnym skarby. W wąwozie odbywały także swoje sabaty czarownice wraz z diabelskimi kamratami (stąd popularna nazwa "Wąwóz Czarownic").



Opracowanie tekstu:
- Zespół Parków Krajobrazowych Pogórza w Tarnowie


Jeżeli chcesz zamówić przewodnika na wycieczkę przez Skamieniałe Miasto prosimy o kontakt,
Piotr Firlej, tel. 691-856-577, kontakt@cut.travel.pl, www.cut.travel.pl


  Historia artykułu:

data utworzenia:  2008-02-19 23:35

data publikacji:  2008-07-02 20:20

data modyfikacji: 2012-03-22 13:18

szukasz kontaktu: contact form

© 2007-2018 Pogorza.PL

zgłoś błąd: error on the side

statystyka od luty 2008 => | all: 2331511 | unique: 1227284 | interest: 1.9 (47.36%) |

kod strony generowano (sekundy): 0.65219      min: 0.116619      max: 0.85567      średnia: 0.685209