Pogórza Karpackie. Podróże i turystyka kwalifikowana, jako propozycja ciekawego wypoczynku aktywnego. Krajowe oraz odległe wyprawy Trekkingowe.

 

Górska Odznaka Turystyczna nie tylko w górach

gorska-odznaka-turystyczna

Mała i skromna, ale o wyjątkowej urodzie odznaka, którą w górach można zobaczyć wpiętą do turystycznego skafandra lub swetra, a także do plecaka lub czapki, w mieście zaś noszoną z dumą w klapie marynarki - Górska Odznaka Turystyczna PTTK - jest jedną z najpopularniejszych, jeśli nie najpopularniejszą z odznak turystycznych w naszym kraju.
Od 1935 r., kiedy to GOT została powołana do życia, zdobyto już blisko półtora miliona jej odznak. Gdyby więc przyjąć, iż każdy z jej zdobywców uzyskał tylko trzy stopnie odznaki, daje to imponujący szacunek prawie 500 tysięcy osób.

Odznaki turystyczne, rozumiane nie jako swoiste odznaczenia czy też pamiątki z rozmaitych imprez turystycznych, ale jako wyróżnik stopnia zaawansowania umiejętności turystycznych, zdobyły sobie w naszym kraju w okresie powojennym ogromną popularność. Jak wspomniano, najbardziej popularną pośród nich jest Górska Odznaka Turystyczna PTTK, od dziesiątków lat bezapelacyjnie dzierżąca palmę pierwszeństwa na tym polu. Górska Odznaka Turystyczna weszła na stałe w obręb świadomości społecznej, stała się faktem kulturowym w specyficzny sposób kojarzącym w sobie aspekty kultury fizycznej i duchowej. Wkroczyła, już dawno zresztą, poza obszar ścisłej turystyki i funkcjonuje na polach mających z nią nader luźne związki, albo też w ogóle z nią nie związanych, o czym dowodnie zaświadczają choćby słowniki ortograficzne lub poprawnościowe, w których GOT w jednych jako jedyna, w innych zaś jako jedna z niewielu jest odnotowywana. Fakt ten mówi sam za siebie o jej popularności.

Opinia społeczna na temat odznaki jest jak to zresztą bywa w każdej innej dziedzinie daleka od jednomyślności. Jedni mają wobec niej stosunek pozytywny, a nawet entuzjastyczny (to cała liczna armia jej zdobywców), są też tacy, dla których, pomimo że uprawiają turystykę górską, jest to sprawa obojętna, inni po prostu ją wykpiwają, jak na przykład znany taternik i alpinista, a zarazem wybitny historyk taternictwa, Bolesław Chwaściński, który w swojej książce "Z dziejów taternictwa. O górach i ludziach" (Warszawa 1979), trafnie ująwszy w kategoriach socjologicznych rodowód odznaki, zauważył wszelako z przekąsem: "Turystykę uprawiają ludzie z wewnętrznej potrzeby i dla przyjemności. Równie zabawna byłaby odznaka nadawana przez filharmonie za wysłuchanie pewnej liczby koncertów".

Górska Odznaka Turystyczna PTTK kształtuje i popularyzuje właściwy model turystyki górskiej, uczy poznawać góry. Od siedemdziesięciu lat jest instrumentem nauki gór rozumianej zarówno w sensie krajoznawczym, jak i praktyki górskiego wędrownictwa. Jej ideą jest stopniowe wprowadzanie zdobywcy odznaki w arkana sztuki wędrowania po górach, sukcesywne poszerzanie jego znajomości świata gór o coraz to nowe, różnego typu, grupy górskie i pozyskiwanie przez niego doświadczenia górskiego, niezbędnego do bezpiecznego uprawiania turystyki.

Zdobywanie Górskiej Odznaki Turystycznej na terenie Pogórza Karpackiego jest również możliwe, jest niemalże obowiązkiem tych którzy zdobywają duże odznaki GOT. Potwierdzeniem tego niech będzie wyczyn jakiego dokonał Stanisław Desławski z Wrocławia. Przeszedł on Przedgórzem Sudeckim i Pogórzem Karpackim od Zgorzelca do Medyki. W numerze 64 Gazety Górskiej, (lipiec-sierpień 2008) w artykule Andrzeja Matuszczyka czytamy, że była to wędrówka "... z gatunku długich, ciekawych a przede wszystkim pouczających...".

Stanisław Desławski zdaje się zaprzeczać prawom turystyki masowej, i zamiast wędrować górskimi ścieżkami wybrał, te u ich podnóży. W latach 1992-2007 w czasie 12 wycieczek po 7 dni każda, zdobył łącznie 1230 pkt. do Górskiej Odznaki Turystycznej. Te dni wycieczkowe autor przejścia podzielił na 10 następujących etapów:

1. Zgorzelec - Włosień - Leśna - Gryfów Śląski - Łwówek Śląski - Grodziec - Złotoryja (108pkt.GOT);
2. Złotyra - Myślibórz - Bolków - Szczawno Zdrój - Świdnica (115pkt. GOT);
3. Świdnica - Kielczyn - Jordanów - Strzelin - Ziębice - Paczków (126pkt. GOT);
4. Paczków - Kałków - Sławniowice - Głuchołazy - Prudnik - Głubczyce (131pkt. GOT);
5. Głubczyce - Pietrowice Wielkie - Racibórz - Gorzyce - Jastrzębie Zdrój - Skoczów (109pkt. GOT);
6. Skoczów - Bielsko-Biała - Kocierz - Sucha Beskidzka - Palcza - Myślenice (130pkt. GOT);
7. Myślenice - Poręba - Węglówka - Kasina Wielka - Limanowa (118pkt. GOT);
8. Limanowa - Tęgoborze - Gródek nad Dunajcem - Zakliczyn - Tuchów (112pkt. GOT);
9. Tuchów - Żurowa - Jabłonica - Węglówka - Lutcza - Dynów (129pkt. GOT);
10. Dynów - Tarnawka - Brzuska - Krasiczyn - Przemyśl - Medyka (112pkt. GOT);

Inicjatywa Stanisława Desławskiego jest nowatorska i społecznie użyteczna, ponieważ jak opisuje w Gazecie Górskiej Andrzej Matuszczyk, zachęca do bliższego poznawania polskich podgórzy i przedgórzy, popularyzuje poprzez to również krajoznawstwo na tych obszarach, udowadnia, że także tutaj można i należy zdobywać Górską Odznakę Turystyczną. Zawiera również niewypowiedzianą tezę, aby Pogórza i Przedgórza objąć specjalną promocją wszelkimi dostępnymi środkami, stawia niejako znak równości między wysoką wartością gór i ich pogórzy - a przez to zachęca do lansowania tezy: góry wraz z pogórzem tak, same góry - zdecydowanie nie.

Przykład ten, potwierdza, że zdobywanie punktów i kolejnych odznak w czasie wędrówek pogórzańskich wpisuje się w charakter Górskiej Odznaki Turystycznej, a niedocenianie turystyki na tym terenie jest błędem metodycznym.  

Redakcja Pogorza.PL serdecznie dziękuje panu Stanisławowi Desławskiemu za nadesłanie naszej redakcji map z zaznaczonymi trasami przejścia. Jesteśmy pełni zdumienia dla dokonań, jesteśmy pewni, że czyn ten będzie zauważony przez miłośników Pogórza Karpackiego i Przedgórza Sudeckiego.



Źródło:
- Vademecum Górskie Centralnego Ośrodka Turystyki Górskiej w Krakowie, www.cotg.pttk.pl;
- Gazeta Górska, lipiec-wrzesień, 2008, rok XVI, nr 3 (64), wyd. Centralny Ośrodek Turystyki Górskiej w Krakowie;
- Materiały nadesłane przez Stanisława Desławskiego do redakcji Pogorza.PL;
- T. KOWALIK, Skąd się wzięła Górska Odznaka Turystyczna?, "Płaj" [1]: 1986, z.1, s.3-42;
- W. KRYGOWSKI, Górska Odznaka Turystyczna. Początki - Rozwój - Zadania, Warszawa - Kraków 1985, s.24, "Biblioteczka Turysty Górskiego" t.13;
- W.A. WÓJCIK, Geneza i rozwój Górskiej Odznaki Turystycznej w Polskim Towarzystwie Tatrzańskim, "Wierchy" 54: 1985 [wyd. 1988], s.137-160

  Historia artykułu:

data utworzenia:  2009-03-05 02:18

data publikacji:  2009-05-24 14:20

data modyfikacji: 2009-11-22 02:03

szukasz kontaktu: contact form

© 2007-2018 Pogorza.PL

zgłoś błąd: error on the side

statystyka od luty 2008 => | all: 2176014 | unique: 1147311 | interest: 1.9 (47.27%) |

kod strony generowano (sekundy): 0.148033      min: 0.158340      max: 0.77601      średnia: 0.576075